Bizim Rol Modelimiz: Özdemir Bayraktar

Bugün 18 Ekim 2026.

Bir pazar günü, dışarıda fırtınalar sabahı..

Test kitaplarım üzerinde yatmış, acaba olacak mı diye düşünürken aklıma bugünün tarihi geliyor, 18 Ekim...

Nasıl anlatabilirim, içimdeki şu hisleri, mısralar, kıtalar yeter mi? Bilmiyorum. Allah gani gani rahmet eylesin.

Batının göğsümüze iliştirdiği şu idam yaftasını, Bir"Az Gelişmişliği", Batı'nın şu çok gelişmiş, şu çok mükemmel, şu Alice'in Harikalar Diyarı'nı benimseyen şu aydınlarımız, şu politikacılarımız ve şu bürokrasimiz karşısında dimdik "Biz durumdan vazife çıkardık" diyebilecek karakterdeki büyüklerimizin izinde olduğumu farkedince; doğru yoldayım, diyebiliyorum.

Bu yazıda Rahmetlinin yalnızca biyografisini yazan haber sitelerine özenip biyografi yazma gibi bir emelim yok. Sadece birkaç paragraf hissettiklerim, toplumsal muhasebeler ve dualar ile bitireceğim.

Ecdad... Önümüze her gün ne olduğu belli olmayan tipler çıkartılıyorken, "İşte, rol model alacağınız kişi bu" dedikleri tipler, ne olduğunu bilmediğimiz bataklıklardayken... Belki küçükken kanardık ama artık büyüdük. Ve biz kimi örnek alacağımızı çok iyi biliyoruz...

Bizi biz yapan değerlerimizi yaşatan, vatan ve ümmet için çalışan ecdad...

Fatihler, Yavuzlar, Kanuniler, Fahrettin Paşalar...

Ecdadı anmak, yalnızca geçmişin büyük isimlerini sıralamak değildir. Onların hangi dertlerle dertlendiğini, ne uğruna mücadele ettiğini ve hangi değerlerden vazgeçmediğini anlayabilmektir. Mesele, Fatih'in adını anmak değil; onun iradesinden, Yavuz'un kararlılığından, Fahrettin Paşa'nın vatanına bağlılığından kendimize bir pay çıkarabilmektir. Zira tarihin bize bıraktığı miras, hayranlıkla seyredeceğimiz hatıralardan ibaret değil; omuzlarımızda taşıyacağımız bir sorumluluktur.

"İnsanlar şehit oluyor bu vatan uğruna, bize durmak yakışmaz!"

Peki, bize düşen nedir? Her gün onların isimlerini anmak, sözlerini paylaşmak ve ardından kendi hayatımıza kaldığımız yerden devam etmek mi? Elbette hayır. Onların ortaya koyduğu irade, bizim için yalnızca hayranlık duyulacak bir hatıra değil, kendimize sormamız gereken bir sorudur: Ben bu memleket için ne yapıyorum?

Belki bugün bir laboratuvarda, belki bir atölyede, belki de ders kitaplarının başında... Her birimizin bulunduğu yer ve imkanlar farklı olabilir. Fakat üzerimize düşen vazifeyi yerine getirmek, imkanlarımız ölçüsünde öğrenmek, üretmek ve gayret etmek bizim elimizdedir.

"Sen önden koştur, istim arkamdan gelsin"

Biz de gençliğimizi bekleyerek değil, harekete geçerek yaşayacağız. Genciz; koşturacağız, üreteceğiz, yorulacağız. Belki yolumuz uzun, belki imkanlarımız kısıtlı olacak. Ama duman arkamızdan bizi kovalayacak; çünkü durmaya değil, yetişmeye çalışıyoruz. Bizden öncekilerin açtığı yollara yetişmeye, onların bıraktığı yerden daha ileriye gitmeye...

"Hakkı üstün tutmak yaşam gayemizdir."

Mesele yalnızca bir şeyler üretmek, bir yerlere gelmek veya başarı kazanmak değil. Bütün bunları hangi gaye uğruna yaptığımızdır. Zira hakkı üstün tutmadığımız bir başarı, bizi ne kadar ileri götürebilir? Bizim gayemiz; öğrendiğini insanlığın faydasına sunan, ürettiğini milletinin hizmetine veren ve bütün bunları bir ideal uğruna yapan insanlar olabilmek.

"Nefsin izzeti yoktur ancak yaptığın işin izzeti vardır."

Ne mutlu ki gerçek kahramanlarımız var bizim! Onları pek göstermez, öne çıkarmaz bu sistem ama bir kere keşfetmeye gör... İşte o zaman yeniden doğmuş olacaksın...

Rabbim bizleri doğru yoldan ayırmasın...

Rabbim Özdemir Bayraktar'a, bütün şehitlerimize, bu vatan uğruna emek göstermiş herkese rahmet eylesin....

Ruhları şad, mekanları cennet olsun...